In de troonrede die vanmiddag is uitgesproken door onze nieuwe koning, is de overgang van de zorg- naar de participatie-samenleving aangekondigd.
Dat de zorgmaatschappij, zoals die in Nederland sinds decennia kon worden onderhouden, eigenlijk allang op zijn retour was, is eigenlijk wel bekend. Met de VVD als grootste partij in Nederland, kan dat eigenlijk ook niet anders.
Maar die participatie-samenleving is voor mij een nieuwe term. Zijn we nu allemaal partizanen geworden, plotseling na de troonrede ?
Nu ja, ik weet ook wel dat participeren en partizanen niet zoveel met elkaar met elkaar hebben, maar wie weet dat tegenwoordig nog, zonder het op te zoeken ?
Klinkt toch veel leuker dan participerende mede-nederlanders, of iets vergelijkbaars.
Maar met de oplopende werkloosheid gaat het participatie-model qua werk, snel bergafwaarts.
Het alternatief voor de velen die tijdelijk werkloos zijn geworden is eigenlijk de bibliotheek,
mits je wat zelflerend vermogen hebt, natuurlijk.
Zet in de winter thuis de verwarming wat lager, ga naar de bibliotheek en verwarm je lichaam en geest aan geletterd voedsel.
Natuurlijk kun je plezierlezen, goed voor je taalvermogen en uitdrukkingsvaardigheid.
Maar je kunt jezelf ook veel leren en jezelf laten inspireren. Handig voor een baan bij de baas of als zelfstandige. En het schijnt ook nog goed voor je hersenen te zijn. En je komt ook nog eens onder de mensen, zonder dat je wat hoeft te kopen.
Boeken, beetje ouderwetse natuurlijk, voldoen eigenlijk heel goed voor leren zonder afleren.
Wat ik bedoel is dat boeken, voordat ze worden gepubliceerd, eerst worden nagekeken door een uitgeverij, daarna maakt de bibliotheek voor de zekerheid ook nog een selectie van de betere publicatie's op elk vakgebied.
En de boeken die die dubbele selectie zijn doorgekomen, zijn beschikbaar voor iedereen.
Ook de struktuur van vele doehetzelf leerboeken is zo opgebouwd, dat je de basis als eerste krijgt.
En een boek kan dik genoeg zijn om gecompliceerde onderwerpen, als een serie lessen zonder leraar, in 1 band op te nemen.
Er is meestal Wifi, er staan computers, er zijn databanken met woordenboek, encyclopedie etc.
Dus, in mijn verlopige interpretatie van de participatie-maatschappij, een advies:
Ook voor ongewilde partizanen zonder werkparticipatie,
kom naar het zelfleerparadijs voor leren met gratie.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten