Van Wetenschapsdebat naar Wikipedia

Afgelopen week heb ik gereageerd op een artikel in de NRC
over de wetenschaps-agenda.

Zelf heb ik geen wetenschappelijke opleiding gevolgd, maar daarom is het als leek weleens aardig
om een suggestie te geven aan een hooggeleerd gezelschap.
Een suggestie van mijn kant om eens 'het vormgeheugen' eens te onderzoeken werd weerlegd.
Iemand reageerde met het argument dat daar al fundamenteel onderzoek naar werd gedaan.
Dat kan en dat wist ik niet.

Tegelijkertijd werd ik in de reactie als voorbeeld aangehaald als 'ongeinformeerde' die vooral niet betrokken moest worden bij de wetenschapsagenda.
Daarop heb ik gereageerd.
Niet zozeer over het vormgeheugen, maar over wetenschapsvoorlichting, Wikipedia als mogelijk voorlichtings-formaat en de zekere arrogantie van de wetenschap.

Mijn persoonlijke consequentie is dat ik mij als 'kennis-omnivoor', (iemand met een brede belangstelling) heb aangemeld bij Wikipedia.
In het persoonlijke kladblok dat daarbij hoort heb ik alvast wat aantekeningen gezet over het Vormgeheugen. (hoort het bi-metaaltje bij het vormgeheugen of is dat weer iets heel anders ?)
Als ik iets op Wikipedia plaats dat niet klopt, dan zijn er hopelijk anderen die mij corrigeren.

Tenslotte ben ik niet wetenschappelijk opgeleid, maar wel schappelijk naar de wetenschap.
En schatplichtig, zonder wetenschap was de kans dat ik aan een slachtoffer was geworden van kindersterfte toch vrij hoog.
Nu maar hopen dat ik ook zinnige lemma's kan verzinnen of waardevolle aanvullingen..

De voorleesvoorsprong van Broer Konijn

Laatst was er weer veel publiciteit rondom 'voorlezen'.
Een heuse prinses, Laurentien en haar hofnar Nicolai haalde de talkshow van Pauw en de televisie ging wat harder.
Van achtergrondbehang naar tijdelijk focuspunt.

Na afloop had ik meer sympathie voor prinsessen en hofnarren gekregen,
en viel Pauw wat tegen; een zgn. laaggeletterde meteen tutoyeren en 'de prinses van Oranje' netjes laten uitspreken.
Het laatste is natuurlijk normaal, maar veel ongeoefende geïnterviewden zien Pauw als een meneer en laten zich netjes onderbreken,
als Jeroen het tempo wil opvoeren.
Nu ja, waar het om gaat is dat het belang van voorlezen weer even op de kaart wordt gezet en
dat lukte vrij aardig, dat moet ik het programma nageven.


Toch wel verbazingwekkend dat de bibliotheek geen enkele keer werd genoemd,
wel de leerplicht. En dat terwijl de prinses de leescoalitie nog dezelfde dag tijdens een bibliotheekcongres had gelanceerd.
Een sector kan weleens zo vanzelfsprekend zijn dat het de rol niet opeist die het verdient.


De leerplicht is natuurlijk van belang om ook de leestechniek te onderwijzen, maar zoals de prinses terecht
opmerkte, je moet het lezen oefenen.

Algemeen is bekend dat leesplezier de beste stimulans is en dat de eenmaal gewekte leeshonger
het best kan worden gestild in de bibliotheek.
Ook een shopaholic-ouder zal tot een koopstop gedwongen worden met leeshongerig kroost.

Ouders moeten tegenwoordig niet alleen voor leesvoer zorgen, ze moeten ook voorlezen.
Een kwartiertje per dag is het advies.
Zelf kan ik mij niet herinneren dat mijn ouder mij voorlazen, maar ik had ook twee oudere broers en een zus.
Mijn vroegste herinneringen aan het wilde westen werden mij dan ook ingeprent door een broer die mij voorlas uit een stripverhaal.
De tekstballonnen las hij voor, zijn wijsvinger wees de woorden aan en soms de beelden.
Hij oefende, ik oefende.

Ook broer konijn had zo een voorleesvoorsprong kunnen hebben samen met zijn broer of zus,
want zijn ouders waren natuurlijk veel te druk met het zorgen voor meer nageslacht.
Niet dat ik mijn ouders vergelijk met de konijnen, wel kwam er nog een zusje bij,
zij kon extra goed leren, misschien wel dankzij gezinsleden met voorleeshonger.
Een voorleesvoorsprong door voorleeshonger van andere kinderen in het gezin is
niet alleen ontlastend voor de ouders, het is voorlezen in het kwadraat,
twee gezinsleden in de ontvankelijke leeftijd gaan met sprongen vooruit.