E-reader voor energiek Afrika

Zelf ben ik in de tijd inmiddels al weer veel verder gereisd, maar de enige Afrika-reis die ik ooit maakte is in mijn herinneringen nog nauwelijks vervaagd.
Het bezoek in 1986, meer dan 25 jaar geleden, staat me nog levendig en kleurrijk voor de geest.
Het stof, de rode aarde, de vele mensen die eindeloze afstanden liepen langs onverharde wegen, de steden waar mannen in pakken inclusief de bijbehorende aktetas gehaast voorbij liepen. In Kenia was het toen niet ongewoon dat dan aan de overkant van de straat een onverstoorbaar kijkende, als medicijndokter uitgetooide keniaan liep. En natuurlijk veel arme mensen die zich te voet verplaatsten, de trui of broek was soms wat gescheurd, schoenen inventief opgelapt.
Stilstaan in Nairobi, betekende dat werd je aangesproken, vragen staat vrij. Dus bedelen, schoenenpoetsen of een enkeltje Europa, alles kwam ter sprake. Al snel leerde we dat we doelbewust moesten kijken en lopen. En dat vooral omdat we niet graag nee zeggen.

Tijdens het reizen in bussen, matatu's en safaribusjes, zagen we toen vele keuterboeren met een klein lapje grond. Groene grootgebladerde bananenplanten stonden bij huisjes zonder electricteitsvoorzieningen. Meestal onderdak voor uitgebreide familie's.

Deze levendige herinneringen en ontmoetingen gaven mij vooral het besef dat Afrika jong, vitaal en kansrijk is.

In het hoofdkantoor van de Verenigde Natie's is onlangs een Nederlands cadeau geinstalleerd, een grote wit-betegelde wand van e-inkt, die naar keuze zwart kan worden gemaakt of teksten laat zien. De ewall wordt hij genoemd.
Ooit zag ik een radio die je kon opladen door aan een handel te draaien.
Geen batterij nodig en daarom heel geschikt voor ontwikkelingslanden.

Een door de zon opgeladen e-reader lijkt me heel geschikt ter bestrijding van
laaggeletterdheid in ontwikkelingslanden.
e-inkt kan energiearm toegepast worden, alleen het omslaan van de pagina kost electriciteit, tijdens het lezen van de pagina (zonder achtergrondverlichting in het scherm)wordt geen energie opgebruikt.
Daarom dacht ik aan een Zon-powered e-reader. Mocht het knijpkatprincipe of draaischijfje beter werken in de praktijk, dan kan dat ook. Bij succes kunnen er straatstalletjes bemand worden waar je eboeken kan opladen, stel ik me zo voor, want in Afrika gebeuren dat soort zaken altijd op straat.
Laatst las ik ergens dat er nu ook een e-inkt reader is die op android draait, waardoor er in principe internet beschikbaar kan komen als er wifi in de buurt is. Zelfs een zwart-wit en traag internet kan in een ontwikkelingsland een heel kostbaar bezit zijn. Als snelle lezer ben ik de juiste tekst vergeten, maar toch een vrije vertaling van strenge lerarenlessen:
"De trage lezer mag je het plezier van een goed geheugen niet onthouden."

Misschien dat de mobiele telefoon deze toebedachte nuttige rol van de ereader al heeft overgenomen, maar het lijkt me dat een groot deel van de wereldbevolking nog geen smartphones kan kopen of opladen.