wolvendoders en papieren tijgers

Testblogje De laatste tijd lijkt het of achter elke Nederlandse boom een jager staat te wachten op een wolf. Anderhalve eeuw wolfloosheid heeft de bloeddorstigheid van de jagers blijkbaar niet doen bedaren, want in het collectieve geheugen staat de wolf nog steeds symbool van ongebreidelde agressie tegen alles wat onschuldig is. Misschien kunnen sommige vrouwen rood als kapjeskleur kiezen, want roodkapje is de ultieme onschuld, maar dit terzijde. Ik geef toe, de komende vergelijking is misschien wat vergezocht, maar omdat dit een testblogje is vergeef ik het mijzelf. In vergelijking met veel vergelijkende mensen die nooit iets toegeven, mankeert er nou ook weer niet zoveel aan. Tegenwoordig staat naast elke bibliotheekkast een boekverbrander te wachten die op het door het rijk gesanctioneerde moment, gewillig de peterolie of flambeerbare drank rijkelijk besprenkeld over de weerloze papieren tijgers. Papieren tijgers, onze boeken, staan in het collectieve geheugen van de potentieele boekverbranders nu eenmaal symbool voor achterlijkheid. En dan doelen zij niet op de inhoud, maar op de vorm. Alles kan/moet digitaal, dus moet ook digitaal. Het recht op langzaam leven, lowtechlife, zoals ik het ook wel noem, wordt ook aan rustige bladspiegelminnende bejaarden ontzegd. Alsof telefoontjes en tablets vanzelf worden opgeladen en alsof elektronische boekleveranciers je de elektronische bestanden echt geven, zonder registratie/terughaalbaarheid. Alsof je als vaak wat jongere leesbrildragende het leuk vind om na drie/vier zinnen op het ultramoderne touchscreen te vingerslepen om de volgende alinea te kunnen lezen. Een grootletterboek in een te kleine behuizing, voldoet redelijk voor op vakantie of onderweg Oh klein bladspiegeltje op mijn schoot, met jouw 6 inch-schermpje kom ik toch echt in geheugennood. Nu ja, begrijp mij goed, niets heb ik tegen gadgets en vernieuwing,een spotify voor boeken zie ik het liefst in samenwerking met bibliotheken georganiseerd. zelfs begrijp ik de drang naar bezuiniging, maar eeuwenoude bewezen lees/leermethoden met een ruime bladspiegel, geef je niet aan boekverbrander, voordat het nieuwe zich enigzins heeft bewezen. Of is de bezuinigingsdrift zoveel groter dan het cultureel historisch besef. Zelfs heb ik bij het Siob-inventarisatie project van lokale vernieuwing gevraagd om biliotheekmiddelen zodat de digitale leesbaarheid in de bibliotheek verhoogd kan worden, iets waar de markt op dit moment m.i. niet goed in voorziet. Nu ja, we horen wel wat er van komt. Tot zover het testblogje